Η χώρα μας έχει υποφέρει στην ιστορία της λόγω δημοψηφισμάτων που προκήρυξε η εκάστοτε πολιτική ηγεσία. Σε όλες τις περιπτώσεις, τα ερωτήματα τέθηκαν με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι ελεγχόμενα, να προκαταβάλλουν το αποτέλεσμα και εν τέλει να στοιχίσουν στη χώρα μας. Επειδή λοιπόν εκείνος που κάνει την ερώτηση, μπορεί να προκαλέσει και την απάντηση που θέλει, πρέπει να γίνουν οι απαραίτητες θεσμικές ρυθμίσεις, με βάση τις οποίες οι μόνοι που θα μπορούν να εκκινήσουν τις διαδικασίες για δημοψήφισμα, να είναι προφανώς οι πολίτες. Οι  διαδικασίες για να γίνει ένα δημοψήφισμα πρέπει να είναι υποχρεωτικά δημοκρατικές, δίκαιες, και με τρόπο που να προστατεύονται τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων. Ο θεσμός αυτός πρέπει να ξεκινήσει αρχικά σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, για θέματα της εκάστοτε περιοχής, έτσι ώστε να εξοικειωθούν οι πολίτες με το τι σημαίνει πραγματικά δημοκρατικό και όχι ελεγχόμενο δημοψήφισμα. Ενδεικτικά, οι πολίτες κάθε περιφέρειας μπορούν να έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν τη διενέργεια δημοψηφίσματος για θέμα το οποίο περιορίζεται στα όρια της περιφέρειάς τους, αρκεί να συλλέξουν αριθμό υπογραφών ίσο ή μεγαλύτερο από το ένα δέκατο (1/10) του αριθμού των ψηφοφόρων στην εν λόγω περιφέρεια. Οι ίδιοι οι πολίτες πρέπει να αποφασίσουν για τη συχνότητα των εν λόγω δημοψηφισμάτων στις τοπικές τους κοινωνίες (είτε ελεύθερη είτε συνδεδεμένη χρονικά με τις εκλογές) και η συχνότητα αυτή μπορεί από περιοχή σε περιοχή να διαφέρει.