Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ

Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ

Δρ. Α. Κοπανίδης

Είναι λίγες οι φορές που η κρισιμότητά τους  συγκρίνεται με  αυτή των στιγμών που διανύουμε σαν Ελλάδα: διαλυμένος κοινωνικός ιστός, αναξιοπιστία στο πολιτικό σύστημα που έχει δοκιμαστεί στην κυβερνητική θέση από την δεξιά μέχρι εσχάτως την άκρα αριστερά με τα ίδια (περισσότερο ή λιγότερο) καταστροφικά αποτελέσματα, δημογραφικό αμείλικτης τραγικότητας για την επιβίωση του ελληνισμού, ατομισμός και εγωισμός σε κάθε έκφραση των σχέσεων.

Όλα αυτά δείχνουν ένα ζοφερό μέλλον αν δεν αλλάξει κάτι.

Κι επειδή όλοι περιμένουμε τον  από μηχανής Θεό να έρθει με τη μορφή κάποιου ηγέτη και να διώξει όλους αυτούς τους χολεριασμένους που άλλα λένε πριν εκλεγούν κι άλλα κάνουν μετά, να βάλει τάξη στο κοινωνικό χάος και την πνευματική και υλική κατρακύλα του ελληνισμού, είναι αναγκαίο να κάνουμε δύο πράγματα: το ένα είναι η αυτοκριτική (και η επακόλουθη ενεργή δράση ενός εκάστου εξ’ημών) και το άλλο η διάγνωση του μηχανισμού που κάνει τόσο τους πολίτες, όσο και τους πολιτικούς ανάλγητους κι αναντίστοιχους των αρχών τους. Τραγική αντίθεση με τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα που τιμούμε αυτές τις μέρες και που έκαναν την ανιδιοτέλεια και τα ιδανικά, σημαία της ζωής και του θανάτου τους.

Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν, μόνο ελπιδοφόρα ακούγονται οι θέσεις μιας ομάδας νέων επιστημόνων από όλους τους χώρους, ανθρώπων της τέχνης, των γραμμάτων και της βιοπάλης, που υπερκομματικά ζητούν από τους πολίτες να στηρίξουν το κίνημά τους για να πιέσει προς τον εκδημοκρατισμό του συστήματος και το συνεχή έλεγχο των πολιτικών αποφάσεων από τους πολίτες.

Το όνομα του κινήματος που φιλοδοξεί να αποτελέσει την πρώτη ειρηνική συστημική επανάσταση στη χώρα μας, είναι «το δέλτα» (todelta.gr) και μέσα στις 10 θέσεις που αποτελούν τον πυρήνα του, βρίσκεται ο χωρισμός της Ανώτατης Δικαστικής Εξουσίας από την Εκτελεστική, που σήμερα δεν υφίσταται λόγω του διορισμού της πρώτης από τη δεύτερη, η κατάργηση της επιχορήγησης των κομμάτων από τον Κρατικό προϋπολογισμό και ο τερματισμός του καθορισμού του ύψους της Βουλευτικής αποζημίωσης από τους ίδιους τους Βουλευτές. Η επίσημη παρουσίασή του την περασμένη Παρασκευή 14 Οκτωβρίου στην Παλαιά Βουλή, έδωσε μια πρώτη γεύση των αρχών του.

Ευχόμενος λοιπόν (και πιστεύοντας προσωπικά) ότι δε θα αποτελέσει άλλη μια φούσκα στις τόσες που εμφανίστηκαν στη ζωή των πολιτών, νομίζω ότι κινείται στη σωστή κατεύθυνση και αξίζει να προσεχθεί, γιατί ουσιαστικά, ρίχνει το μπαλάκι της εκκαθάρισης του συστήματος σε κάθε έναν από εμάς, πράγμα που είναι η αρχή του τέλους της σαθρής πολιτικής νοοτροπίας που έχει ποτίσει όλα τα κόμματα και τα κάνει υποχείριο σε ντόπια και ξένα συμφέροντα.